شاخصه‌ٔ یک استاد هنرهای رزمی معاصر چیست؟ مهارت فنی؟ علم و آگاهی؟ توانائی رزمی؟ عملکرد؟ تنوع؟ انرژی درونی؟ وضعیت جسمانی؟ خلاقیت؟ مهارت‌های باستانی (اجدادی ـ سنتی)؟ روش مدرن؟ در هر صورت، امروزه یک هنرمند رزمی‌کار باید به خوبی به فنون کلاسیک مسلط باشد و بتواند با توجه به قوانین رزمی (انضباط) با قدرت، مسیر رشد و ترقی را طی کند. ”دانی ین“ را می‌توان نمونه‌ای از یک استاد رزمی‌کار معاصر دانست.

دانی ین، در آخرین فیلم اکشنِ ساخته خودش به نام ”بوسهد بالستیک“ Ballistic Kiss از سوی فستیوال بزرگ فیلم ژاپنی به‌عنوان بهترین کارگردانی برگزیده شد. ”ین“ هرگز به‌عنوان یک کارگردان فیلم اکشن، ستاره سینما و یا رزمی‌کار پیشگام، آشکارا در مورد ورودش به هنرهای رزمی بحث و گفتگو نکرده است. اما راز پیشرفتش به‌عنوان خلاق‌ترین کارگردان هنگ‌کنگ تا حد زیادی به شیوهٔ ورود منحصر به فردش به هنرهای رزمی بستگی دارد.

دانی ین تقریباً به دلیل حضورش در هالیوود به‌عنوان ستاره و طراح حرکات هنرهای رزمی در فیلم جدید ”اهل کوهستان“ مطرح شد. او به‌طور اتفاقی از یک پیشگام هنرهای رزمی تا ستاره و سازندهٔ فیلم شدن توانست به‌عنوان تنها قهرمان رزمی‌کار، با تکیه بر استعدادهای نهانی‌اش، جا پای بروس لی گذاشته، موقعیت و جایگاه خویش را تثبیت کند.

”ین“ تأکید می‌کند، ”از نظر من، نقطه اوج مهارت، حرکت خلاق است. شما اگر زیرساختی صحیح و براساس مهارت‌های سنتی داشته باشید، پس در کنار تمرین، باید بتوانید در هر وضعیتی حرکت‌هایتان را به سبک آزاد اجرا کنید“. برای یک استاد موسیقی جاز که به سبک آزاد تمرین کرده، بداهه‌نوازی، نمایانگر عالی‌ترین شکل موسیقی است. اما برای مهارت یافتن در این سطح از موسیقی، باید به تمرین سخت اصول اولیه پرداخت و مشتاق ورود به حوزه نامحدود خلاقیت بود.

نویسنده در ادامه می‌نویسد، در این روش اد پارکر Ed Parker، یکی از نخستین پیشگامان آمریکائی هنرهای رزمی، برای تعیین و ایجاد فرم‌های پیشرفته مختص خودشان براساس تکنیک سنتی کنپو و نیز برای درجه‌بندی سطوح پیشرفته سیستم کنپو آمریکائی خود، کمربندهای سیاه را در سیستم‌اش ملزم کرد.

هم‌چنین هنرهای رزمی معاصر مانند ووشو مدرن چینی، بر آموزش تکنیک‌های مقدماتی به‌عنوان زیرساختی جهت خلق روتین‌های بسیار مشکل که توسط متبحرترین رزمی‌کاران امروز (نسل جدید) اجرا می‌شود، تأکید بسیار زیادی دارد. ”ین“، نمایندهٔ منحصر به فرد آمریکائی هنرهای رزمی سنتی و معاصر چینی، نمونه‌ای است از چگونگی تحول و تکامل قوانین بوکسینگ. لذا، ”ین“، احتمالاً یکی از معدود رزمی‌کاران بسیار عالی است که هدایت چنین تحولی را برعهده گرفته است.

● هنرهای رزمی نئوکلاسیک (کلاسیک مدرن)

آموخته‌های جامع هنرهای رزمی ”ین“، در ارائهٔ مهارت‌های رزمی متنوع در فیلم‌هایش، براساس قدیم و جدید، غربی و شرقی به خوبی مشهود است. ”ین“، آموزش را تحت نظارت مادرش، بو سیم مارک Bow Sim Mark، اولین شخصی که ووشو مدرن را در آمریکا تعلیم داد، آغاز کرد. یک استاد بسیار نمونه در ووشو سنتی و معاصر ـ استاد بو در یک سازماندهی مناسب ـ حرکات ووشو مدرن را براساس بوکسینگ (Long Fist) سنتی به پسرش آموزش داد. مهارت ”ین“ تنها در خارج از محیط دبیرستان، پس از اولین تور تاریخی آمریکائی‌شان، تیم ووشو بی جینگ را بر آن داشت تا بی‌درنگ او را برای آموزش پیشرفته به چین دعوت کند. ”ین“ پس از بازگشت پیروزمندانه از این سفر به آسانی در مسابقات قهرمانی آمریکا برنده شد.

”بله من موفقیت‌های زیادی را به‌دست آوردم، اما این فقط به خاطر تعلیمات چینی‌ام نبود. دورهٔ سختی بود اما این مسئله، دلیل جدائی‌ام از پیروزی در تورنمنت‌ها و ورودم به دنیای فیلم‌های بسیار دشوار اکشن نبود، آن زمان ۱۹ سال داشتم“. ”ین“، ادامه می‌دهد، ”۱۸ سالگی شروعی بود برای کسب تجربه در دیگر سبک‌های هنرهای رزمی و در واقع بدن‌سازی را به خوبی فرا گرفتم. در اصل می‌خواستم فاجینگ‌ام را پرورش دهم چراکه آن در هر حرکت هنرهای رزمی که تمرین می‌کردم، صرف‌نظر از سبک آن، آشکار بود. (فاجینگ، تمرین مقدماتی و اساسی هنرهای رزمی سنتی چینی است که مانند محموله‌ای است قابل انفجار و قابل انعطاف، با انرژی بسیار متمرکز در هنگام استراحت.) این قدرت انفجاری در درون بیشتر هنرهای رزمی ـ به‌خصوص سبک‌های چینی وجود دارد.“ مشخصه ”دانی ینِ“ بازیگر، سازنده فیلم و رزمی‌کار، فاجینگ است.

”ین“، اشاره می‌کند که فاجینگ، در درون خود، نیازی به اساتید هنرهای رزمی چینی ندارد. ”فقط کافی است به مایک تایسون Mike Tyson در بهترین وضعیتش توجه کنید. او همیشه تا آخرین لحظه آرامش داشت. ضربه‌های او تقریباً همیشه انفجاری و واقعاً متمرکز بودند زیرا از یک اصل محکم و قوی کونگ‌فو، مانند پاها، نیرو می‌گوید، ”برای سال‌ها، صحنه‌های جنگی‌ام را طراحی می‌کردم. ”قفس ببر“، اولین تجربه واقعی‌ام به‌عنوان یک طراح رقص بود. برای گسترش نوع جدیدی از صحنه‌های جنگی سینمائی که ترکیبی از هنر رزمی چینی با بوکس غربی بود، سخت تلاش کردم؛ هنوز هم به خاطر این فیلم با واکنش‌های مثبت بسیاری از سوی هوادارانم مواجه هستم. این مسئله به واقع، نقطه تحولی برایم بود. زمانی بود که می‌دانستم می‌خواهم کارگردانی کنم، اما مهم‌تر از همه، مهر تأییدی بود بر تصورم از آن‌چه که یک رزمی‌کار می‌بایست باشد، چه در فیلم و چه در زندگی.“

وقتی از جزئیات سئوال شد، ”ین“ ادامه داد، ”من به جائی رسیدم که در آموزش هنرهای رزمی دو چیز را به‌دست آوردم، سرعت انفجاری و تنوع در مهارت. بعد از دومین فیلمم، به ایالات برگشتم و به آموزش ووشو پرداختم و هم‌زمان ورزشِ مواری تای Muary Thai ـ بوکس غربی، و تکواندو را انجام می‌دادم. سپس برای آموزش مجدد ووشو سنتی و معاصر به چین سفر کردم. به این دلیل که منزلِ ژائو چانگ جون Zhao Chang Jun (که احتمالاً بزرگ‌ترین قهرمان ورزش ووشو چینی تاکنون)، در آن‌جا بود. این شخص، صاحب‌سبک‌ترین ورزشکار ووشو انفجاری بود که تا آن روز دیده بودم. او شیوه آموزشی‌ام را که براساس استفاده بیش از اندازه از الگوی ورزشی ووشو مدرن است.

برچسب ها : سیر پیشرفت ، رزمی‌کار ، رزمی ، پیشرفت رزمی‌ ، دانی ین ، donnie yen ، شاخصه‌ٔ یک استاد هنرهای رزمی معاصر چیست؟ ، یک استاد ، هنرهای رزمی ، سیر پیشرفت یک رزمی‌کار ، هنرهای رزمی نئوکلاسیک ، کلاسیک مدرن ، موسیقی جاز در هنرهای رزمی ، تداخل فرهنگ‌ها در هنرهای رزمی ، ۵ قانون دانی ین برای مهارت در هنرهای رزمی ، ۵ قانون ”دانی ین“ برای مهارت در هنرهای رزمی ، ”دانی ین“ ،

نظرات ()